Senseï Frank
zijn leraren: shihan Joop Verschoof, shihan Charley en Waldy Eersteling, (waar zitten die eigenlijk ik zoek ze!), shihan Henny Ruberg, shihan's Gebroeders Gordeau

Senseï Frank begon in Amsterdam met vechtsport als jochie van 12 nadat hij al jaren had geturnd gedurende zijn hele jeugd, en kwam hij met zijn turnvereniging O.D.I.N. (Ons Doel Is Nuttig) uit voor een Nederlands kampioenschap en werden tweede. Het was een mooie strart. 

In 1962 maakte Frank kennis met de vechtsport door zijn oom Jan Zwaan die Zwarte Band judo was en samen met zijn broer Joop  nog hebben deelgenomen aan de Olympische Spelen!  Zij waren de helden van de familie. 
En met een boksende opa (Jan Oudeboon) die zijn tegenstander Cornelissen drie ribben brak, kon Frank er moeilijk omheen, en was op school constant aan het knokken. Frankie werd ingewijd op de boksschool van Eddy Kicks en Rudy Lubbers, twee kampioenen uit die periode. (Kancho Jon Bluming kwam nét uit Japan, helemaal vól van het kyokushin karate, om dat in Nederland te verspreiden).
Frank heeft enkele jaren gebokst en zat op judo tot zijn militaire diensplicht. Als militair gaf Frank in zijn vrije tijd lessen in zelfverdediging en boksen. Hij deed dat ook in Duitsland (Höhne) en Frankrijk (La Courtine) projecten waar Frank graag aan meedeed.
Uit Dienst verhuisde Frank naar Rotterdam en was nogal onder de indruk van het harde karate van een directe leerling van de kancho Jon Bluming: shihan Joop Verschoof die het geleerde kyokushin inmiddels verder aan het verspreiden was (Tolhuisstraat en De Enk). Het was 1975 en Frank voelde zich daar helemaal thuis. Enkele namen waarmee Frank toen trainde zijn shihan Peter Vermeer (overleden), shihan Cees Beck, shihan Hans de Graat, shihan Peter Tak, shihan Jock Middelman, shihan Roel Wildeboer, shihan Frans van Wijngaarden, shihan Tom Eickmans, senseï Herman Wijnbelt, senseï Cor van Loosdrecht, senseï's Bertus Langerak sr, en jr., en enkele anderen. De meesten van hen zijn uitgegroeid tot leraren der leraren en dragen flink bij aan de verspreiding én de verdere ontwikkeling van het kyokushinkai met hun eigen scholen en vele stages.
Het was deze shihan Joop Verschoof waar ook Frank zijn boeiende Budoleven aan heeft te danken. Samen met zijn maatje senpaï Ben Lotte hebben zij daar vele jaren getraind. Toen zij samen 1ste kyu waren gaven zij naast de eigen traingen bij Sportschool Verschoof, les aan de andere zijde van het Rotterdamse 'Eiland' bij de gebroeders Charley en Waldy Eersteling. Verhuizingen en trouwerijen dreef de vrienden uit elkaar; (houden nog steeds contact al 33 jaar laatst nog een strandtraining samen met Musashi). Frank pakte ook het boksen tijdelijk op. 
In Rotterdam trainde hij met o.a. Jan Leverber. Frank besloot van karateleraar te veranderen wegens  verhuizing en dat werd shihan Henny Ruberg te Hoogvliet.
Daar werd Frank shihan's eerste Zwarte Bander.  Dat gebeurde in het Papendal van 1991. Ook de beroemde kampioenenmaker dojo Kamakura van de gebroeders Gordeau knokten mee.
In de jaren die toen volgende heeft Frank nog vaak getraint bij deze Haagse shihan's. Frank trainde regelmatig bij Hontai en bij Kamakura, niet in de laatste plaats voor het knokken dat kon hem niet hard genoeg zijn.
Toen richtte Frank zich met zijn filmbedrijf op BudoGala's en volgde de vele karate-tournooien en kickbox-gala's van Groningen tot Maastricht tot 2004. Ach, Frank maakte eveneens reportages van de OyamaCup en ook eens ''ee' van de jaarlijkse tournooien van shihan Loek Hollander en ook voor hen heeft Frank veel bewondering.
De meeste bezoekers gingen steeds vaker hun eigen vechter zelf filmen vanaf tribumes. De room ging eraf. 
Frank heeft werkelijk honderden video's gemaakt. Eén van die nu antieke video's is een best-seller: de 16 NKA-scholen uit 1990 op één videoband incl. een Papendal-reportage. Vooral voor Musashi zijn tientallen video's op de markt gebracht. Musashi gaat hier inmiddels mee door, maar Frank richt zich heden op webfilms voor bedrijven en professionele trouwreportage op Dvd en op foto's. (www.beelddokter.com)  op de winterzat en zondagen tref je hem nog wel eens op VrijeMarkten zoals Cuijk, Wamel en Overpelt.. Tessenderloo, en zomers maakt hij professionele trouwreportages op film en foto's. Maar de laatste tijd werpt Frank zich weer meer op het bedrijfsleven. Elk begin van de week werkt Frank voor een uitgeverij die dteeds nieuwe WebVideo's op de site wil.  Hij verzorgt journaals en andere infoItems voor streaming TV.  Maakt dus webfilms, ontwerpt folders en posters en maakt oude lelijk geworden foto's weer als nieuw en zet alle soorten film en video's over naar dvd. Ook schoolfotografie..  en begrafenissen..
Maar het leven is niet altijd slechts heerlijk werken geblazen. Enkele jaren geleden alweer, werd zijn vriendin Ellen ernstig getroffen door kanker. Er was geen hoop meer en was aan het eind van haar latijn.  Zij heeft twee jaar lang in het Radboud voor haar leven geknokt want dat kon ze, en Frank leed met haar mee. Een zwarte tijd, maar die meid heeft het gered! Nu is ze al enkele jaren schoon, maar niet meer de oude. De vele chemo's , bestralingen en operatie's hebben hun tol geïst. Wonder boven wonder werkt ze overigens alweer een tijdje. In een ziekenhuis notabene..  Nu meer dan ooit vindt ze voldoening in het werk dat levens redt! Frank heeft diepe bewondering voor haar.
Menige keer was Frank blij dat hij zijn verdriet en frustratie's enigszins aan kon door zijn BudoTrainingen . . .
Toen Ellen uit het Radboud werd ontslagen werd dit de naam van zijn toen geopende karateschool; BudoLife.  Budo = Life is de gedachte erachter..de dankbaarheid voor het leven.. en nu heeft Frank te horen gekregen dat zijn beste Vriend Ben Lotte ernstig is getroffen door dezelfde ziekte.. Nu vecht Ben voor zijn leven..
Met Ben is Frank ooit bij Shihan Joop Verschoof begonnen in 1976

Eenmaal KYOKUSHIN in je bloed dan blijf je je weg vervolgen!
Met vrijwel elke groep kyokusin-beoefenaars is wel een zekere band gebleven. Zo heeft Frank enorme bewondering voor shihan Jan Vleesenbeek . Ook met deze Dordtse kampioenenkweker is er een sterke band al zie je elkaar jarenlang niet.. Toen één van shihans  ex-kampioenen senseï Peter Smit laf werd vermoord heeft hij me gevraagt de Begrafenis op video en foto's vast te leggen. Frank heeft daar al zijn emotie ingestopt, want Peter en Frank zijn vroeger bevriend geweest. Daar zijn leuke anekdotes van, de meesten uit de karatewereld kennen die van 'Haamstede'.
De reportage van de rouwplechtigheid waarbij honderden karateka's uit alle organisatie's, kickboksers en vele vele anderen in wit gekleed kwamen toestromen is aangrijpend. Omdat er veel onduidelijkheid omtrend de moord was, heeft  programmamaker Peter R. de Vries in 2007 een programma aan gewijd met de filmbeelden van Frank.

Namens senseï Frank: Osu!